Pismo Res Facta Nova

Res Facta Nova to pismo naukowe poświęcone muzyce współczesnej. Od początku istnienia (od roku 1967), niezależnie od meandrów polskiej kultury i polityki kulturalnej, pismo stanowi istotny element pejzażu refleksji muzykologicznej, krytyczno-muzycznej i okołomuzycznej w Polsce. Do grona jego założycieli należeli Michał Bristiger, Stefan Jarociński, Józef Patkowski i Mieczysław Tomaszewski.

„Res Facta Nova” publikuje przede wszystkim artykuły dotyczące współczesnej twórczości muzycznej (polskiej i światowej), a także artykuły problemowe poświęcone m.in. semiotyce, estetyce, filozofii, socjologii czy psychologii muzyki, ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień sztuki współczesnej. Oprócz oryginalnych artykułów naukowych w piśmie publikowane są także przekłady ważnych zagranicznych tekstów muzykologicznych, wokół których toczą się międzynarodowe dyskusje, oraz polemiczne artykuły recenzyjne. Po roku 2000 w piśmie pojawiły się publikacje w języku angielskim, ważną rolę pełnią wśród nich artykuły zagranicznych autorów zajmujących się polską muzyką współczesną.

Historia „Res Facta (Nova)” sięga 1967 roku, a w gronie założycieli pisma znaleźli się Michał Bristiger, Stefan Jarociński, Józef Patkowski i Mieczysław Tomaszewski. Redaktorzy założyciele oraz kontynuatorzy myśli przewodniej pisma, jaką było udostępnienie polskiemu odbiorcy ważnych i rzadkich tekstów najszerzej rozumianej współczesnej myśli o muzyce, nie stroniącej również od odniesień do tradycji Europy i kultur pozaeuropejskich, mieli na uwadze rosnącą potrzebę konfrontacji polskiego środowiska muzykologicznego (i nie tylko) z tym, co poza granicami Polski publikowano i o czym szeroko dyskutowano. To właśnie na łamach „Res Facta” i „Res Facta Nova” (od 1994) pojawiali się po raz pierwszy w Polsce kompozytorzy, muzykolodzy, krytycy i filozofowie, którzy odcisnęli swoją twórczością ślad także na kolejnych pokoleniach rodzimych artystów i intelektualistów, tacy jak John Cage, Olivier Messiaen, Witold Lutosławski, Carl Dahlhaus, Paul Ricoeur, Hans Georg Gadamer, Theodor Adorno a współcześnie Karol Berger, Reinhold Brinkmann, Eero Tarasti, Gérard Grisey, Paweł Szymański czy Paweł Mykietyn.

Po 1989 roku, m.in. dzięki zaangażowaniu Macieja Jabłońskiego, czasopismo zaczęło być wydawane jako „Res Facta Nova” w Poznaniu, najpierw w Ars Nova, a od drugiego numeru (1997 rok) w Poznańskim Towarzystwie Przyjaciół Nauk. Począwszy od roku 2016 pismo wydawane jest przez swego pierwotnego wydawcę, Polskie Wydawnictwo Muzyczne. W 2019 roku czasopismu przyznano 20 punktów i umieszczono na wykazie czasopism naukowych ministra właściwego ds. nauki. Od 2010 roku partnerem naukowym pisma jest Instytut Muzykologii Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Redaktorami naczelnymi pisma byli kolejno:

Michał Bristiger (1967-2010)
Marcin Gmys (2010-2020)
Ewa Schreiber (od 2020)

Res Facta Nova 2010-2011
panel administratora